به خون عثمان را نزدش حاضر ساخته و محاكمه آنها را خواستار مىشدند . آن‌گاه اگر امام عليه السّلام به حق داورى مىكرد ، همچنان در طاعتش مىماندند و اگر حكمى ظالمانه مىداد ، در آن صورت مىتوانستند او را خلع كنند . امام عليه السّلام خود نيز از معاويه چنين خواسته بود : مانند ديگر مردم بيعت كن و سپس از آنان نزد من شكايت كن و داورى من را بخواه و من نيز برپايه كتاب خداوند در بين شما داورى خواهم كرد . اما آن‌چه تو مىخواهى ، نيرنگى است كه مادر به هنگام گرفتن فرزندش از شير انجام مىدهد . » « 1 » اگر معاويه به راستى خواهان قصاص كشندگان عثمان بود ، پس چرا پس از رسيدن به خلافت خود چنين نكرد ؟ بلكه با آنان از در آشتى درآمد و برخى از آنها را به خود نزديك كرد و اموالى را نيز در اختيارشان گذاشت ؛ چنان‌كه مورخان نيز گفته‌اند . طلحه و زبير نيز خود ، از كسانى بوده‌اند كه به كشتن عثمان تشويق مىكردند و سپس خواهان قصاص كشندگانش شدند . اين منطق همه فرصت‌طلبان در طول تاريخ است . پيش از اين درباره آنها و نيز معاويه به تفصيل سخن گفته شد .

--> ( 1 ) . نهج البلاغه : نامه 64 .